Van wc’s poetsen naar creatieve vrijheid

Ik was mijn eigen ideale klant

Toen ik Centin lanceerde, had ik een ideale klant in mijn hoofd. Niet omdat dat nu eenmaal hoort als je een bedrijf start, maar omdat ik er zelf één was.

Ik heb dit aanbod niet bedacht na marktonderzoek, klantinterviews of een Excel met doelgroepen. Ik heb het gemaakt omdat ik ooit zelf vastzat. Omdat ik exact wist hoe het voelt om creatief te zijn en tegelijk constant te moeten rekenen of je het einde van de maand haalt.

Centin is ontstaan vanuit een heel simpele gedachte: dit kan toch niet de enige manier zijn. Ik wilde een manier vinden om creatief te leven zonder mezelf op te branden in jobs die mij leegzogen. En als ik die manier kon vinden voor mezelf, dan moest die ook bestaan voor andere creatives.

Misschien hoop ik om de weg een beetje zichtbaar te maken. Niet omdat mijn weg de juiste is, of de beste, of de meest romantische. Maar omdat het één werkbare weg is. Eén manier om creatieve vrijheid niet als droom, maar als iets concreets te benaderen.

Mijn pad begon in 2016

Exact tien jaar geleden studeerde ik af. Ik had een centje meegekregen van thuis, waarvoor ik enorm dankbaar was. Alleen: dat centje was niet voldoende om te zeggen “ik ga nu acht uur per dag zitten tekenen en hopen dat een galeriehouder mij ontdekt en rijk maakt.”

Ik had die houding exact 6,5 maand kunnen volhouden vooraleer mijn bankrekening op nul euro zou staan.

Dus kwam ik terecht in jobs die ik mezelf nooit had zien doen. Rekken vullen. Wc’s poetsen. Paprika’s scannen aan de kassa. Jobs die exact genoeg opbrachten om mijn rekeningen te betalen aan het einde van de maand.

Creatief leeg

Het echte probleem was dat ik mijn zingeving niet vond in mijn job, maar ook de energie niet had om naast mijn job naar zingeving te zoeken. Mijn energielevel zat onder nul na zo’n werkdag. Ik zat creatief geblokkeerd omdat ik enerzijds tijd nodig had om te tekenen, en anderzijds geld nodig had om te overleven. En de twee wilden niet naast elkaar werken.

Daarbovenop kreeg ik te maken met onbegrip. Mensen rondom mij zagen het probleem niet.

• Een job doen is gewoon de realiteit.
• Zo is het leven.
• Niemand werkt graag.

Waarom zag ik er zo’n drama in? Ik kon toch gewoon tekenen als hobby? En ja, financieel is het voor iedereen lastig. Einde discussie.

Maar niemand leek te begrijpen dat dit niet ging over “geen zin hebben om te werken”. Ik werk heel graag. Dit ging over zingeving. Over geen ruimte hebben om te creëren. Over het gevoel dat wat je nodig hebt om te ademen, telkens weer wordt weggeduwd.

Een gemiddelde werkweek is 38 uur. Was ik de rare om zingeving te zoeken in een wekelijkse 38u van mijn leven? Of waren zij gek te aanvaarden dat dit nu eenmaal het leven is? Toen twijfelde ik aan mezelf, maar nu ben ik zeker dat zij gek zijn. Zingeving is cruciaal.

Het hoeft niet zo moeilijk te zijn

Tien jaar later heb ik een lang parcours achter de rug. En ik kan nu, met volle overtuiging, zeggen: het hoeft niet zo moeilijk te zijn.

Is het makkelijk? Nee.
Is het mogelijk? Ja.

Het is mogelijk om creatieve vrijheid te kopen. Het is mogelijk om vrij te creëren. Niet alleen zonder fulltime job, maar ook zonder creatief afhankelijk te zijn van instanties, subsidies of goedkeuring van buitenaf.

Gewoon creëren. Om te creëren. Als doel op zich.
Met tijd.
Met voldoende middelen.
Met de juiste mindset.

En ik hoop dat ik mijn pad met jullie kan delen. Al is het maar om een zaadje te planten. Een zaadje dat zegt: je bent niet gek. Wat je wil is perfect haalbaar.

En ik sta achter jou.